Gün/eşin

Eylül 30, 2012

gün/eşin'den günaydın 
çiçekler getirdim sana
öyle aptalca bakma yüzüme
eskiden olsa
bende bu kadar yatkın değildim hüzüne

hüzün demişken
sarı odalarda büyütüp
beyaz odalarda öldürdüm
ben onları
hepsi birer birer yok oldu
ben son nefesi yutkunurken
artık kederle kaderdaşız

bu arada merhaba
ben o romandaki
sevdiğini bekleyen
sevdiği hiç gelmeyen adamım,
sende beni beklemeyen
kadın olmalısın

olsun yinede
gün/eşinden günaydın sana
böyleyim ben
doğmak yerine
sabahın ilk saatlerinde batarım

bugün bir değişiklik yaptım
sana geldim
aslında ben seni aramıyorum
sende beni beklemiyorsun

bir değişiklik deyip
sana geldim
sen uyanmadan
ben batmadan
günaydın gün/eşin söndü. . . 

Paylaş

Hep kelime cambazı dediler benim için, kimse fark edemedi kelimelere tutunup nasıl cambazlık ettiğimi yaşamak için!

Benzer Yazılar

SONRAKİ YAZI
« SONRAKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI »