Leblebi Tozu

Ekim 23, 2016

Şair "saçılmış bir nar gibiyim" diyordu şiirinde... 

Yeri geldiğinde benim için kimi kolay lokma dedi kimi çetin ceviz kimide demir bilye. 
Ne nar tanesi olabildim şu hayatta nede vitamin dolu bir portakal kabuğu. Halbuki bir leblebi tanesiydim ben yüzlerce kuru yemişin ve zerzevatın satıldığı dünya denen koca dükkanda. 

Günün birinde leblebi şekeri olmak isteyen basit bir leblebi tanesiydim ve büyüdükçe ezildim bana benzeyen diğerlerinin yani bir avuç fazla kavrulmuş leblebinin yanında. 

Şimdi tek dileğim küçük bir çocuğun avuçlarından ağzının içine ulaşmak ve o çocuk bir avuç leblebi tozunu ağzında tutup Yusuf dediğinde, boğazına takılmadan gülmesine sebep olup yüreğinde son nefesimi vermektir... 

Ne demişti Nazım "Kız Çocuğu" şiirinin son bölümünde;

"Çalıyorum kapınızı, 
teyze, amca, bir imza ver. 
Çocuklar öldürülmesin 
şeker de yiyebilsinler."

Bende bir zamanlar leblebi tozu yiyen bir çocuktum, nedense yerken hiç Yusuf demedim... 
Belki gülmeyi beceremedim belki de hayat denen kuyudaki Yusuf zaten bendim!...


23.10.2016 / - KaramsarKorkuluk


Paylaş

Hep kelime cambazı dediler benim için, kimse fark edemedi kelimelere tutunup nasıl cambazlık ettiğimi yaşamak için!

Benzer Yazılar

SONRAKİ YAZI
« SONRAKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI »

2 yorum

YENİ yorum
Mehmet Ali
BLOG SAHİBİ
16 Kasım 2016 21:52 Yorumu Sil

ne güzel yazmış Nazım :( Ne güzel yazmışsınız siz :)

Yanıtla
avatar
17 Kasım 2016 02:43 Yorumu Sil

Gerekirse leblebi tozu olmalıyız çocuklar gelecekte gülebilsin diye...

Yanıtla
avatar