Kedili Park Kuytu Bank #8

Aralık 10, 2017
"Artık bekletme, gel!" diye yazmak geldi içimden...
Bugün pazar...

Kahvaltımı yaptıktan sonra alelacele masamı toparlayıp çayım ve sigaram için yer açtım. Masanın üstünde duran bir kalem birde not kağıdı sanki göz kırptı bana. Önce elimi kaleme attım, sonra hiç dokunmadığım saçlarını düşünerek kağıdı okşadım biraz. Henüz biz olamamış bizi düşündükten sonra, küçücük not kağıtlarına uzun uzun seni yazmak istedim fakat beceremedim.

Zaten yüzünü, sesini, nefesini, kokusunu ve ellerini bilmediği bir kadına ne yazabilirdi ki benim gibi bir adam? Kocaman harflerle "ARTIK BEKLETME! GEL! " diye yazmak geldi içimden fakat kalkıp çöpten hatun çizdim kağıda, üzerine şile bezinden yapılmış bol bir elbise giydirdim, kar beyaz renginde, eteği diz kapaklarında biten ve adına sen dedim. Bir bilsen bugün bu resmi ne kadar çok sevdim...

Sensiz beni ve seni düşünürken son sigaramı yaktım ve bir kaç paket sigara almak için evden çıktım. Evden çıkarken ev terliklerimi çıkarıp sokak terliklerimi giymiştim ve kış günü ayağımda terliklerle cadde ortasında yürürken dilime "terliklerimle gelsem sana" diye bir şarkı dolandı... 
Seni yokluğunda var eyledim ve ona sarıldım gecelerce...
Hep böyle yaparım zaten, yüzlerce kişilik kalabalığın içinde bile yalnızlığımın koynuna saklanıp, şarkılara sığınır ve sana sarılırım. 

Ben caddelerde sokaklarda yürürken genelde elimde sigaram, kolumda sırt çantam, başım öne eğik dalgın dalgın yürürüm ve bazen gecenin bir vakti eve gelirken yada sabahın köründe işe giderken bile seni düşlüyorum ve bazen bir uçurum gibi sana düşüyorum seni düşlerken...

Acaba sende benim kadar yalnız mısın? Acaba sende benim kadar kimsesiz misin? Yollarda yürürken benim kadar dalgın mısın? Acaba sen benim şehrimde misin yada bir gün şehrime gelir misin? Ne olur benim kadar dalgın yürü sokaklarda, ben artık seninle her hangi bir yerde, her hangi bir saatte çarpışmak istiyorum ve dalgın olduğun kadar dikkatli ol lütfen, sen bana varana kadar sana zarar gelmesini istemem, bana vardıktan sonra ise sana hiç bir şeyin zarar vermesine zaten izin vermem...

Marketten sigaramı alıp eve dönerken yine kedili parka gidip kuytu banka oturdum, her zaman yaptığım gibi...

Bugün yine seni bekliyorum
artık bekletme, lütfen çık gel...

Adresim belli ve hiç değişmedi
kedili bir park, en kuytu bank. 
Gündüz ise bir ağaç gölgesi
gece ise karanlığın en derin bölgesi...

10.12.2017 / - KaramasarKorkuluk


Paylaş

Hep kelime cambazı dediler benim için, kimse fark edemedi kelimelere tutunup nasıl cambazlık ettiğimi yaşamak için!

Benzer Yazılar

SONRAKİ YAZI
« SONRAKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI »

2 yorum

YENİ yorum
Mücahit Dogan
BLOG SAHİBİ
10 Aralık 2017 18:36 Yorumu Sil

Gayet güzel olmuş :)

Yanıtla
avatar
Karamsar Korkuluk
BLOG SAHİBİ
10 Aralık 2017 23:10 Yorumu Sil

Teşekkürler Mücahit, her bölümü birbirinden bağımsız bir seri bu.. Finali şimdiden yazılmış fakat finalinin finali şekillenmemiş, ne kadar süreceği belli olmayan bir seri işte ^_^

Yanıtla
avatar