Yolum Vuslat Sonum Vuslat #1

Mayıs 08, 2018
Tam on iki yılın sonunda vuslata erdim Eskişehir'e gidip kızıma kavuştum, bu kavuşma için kızımın geleceğine zarar gelmesin, travma yaşamasın diye diye yaklaşık 7-8 yıldır pedogogların önerdiği 11-12 yaşını bekliyordum ve bu kavuşmayı, bu yolculuğu bir kaç ana başlık halinde sizinle paylaşmak istedim. Biliyorum ki bazı takipçilerim bu günü benim kadar sabırla bekledi.

Bu adam neden bunca yıl hasret çekti diye sormayın, durum gerçekten karışık ve iki tarafta kendine göre haklı diyelim mevzuyu kapatalım. Bu konuyu bugüne kadar blogda tam anlamıyla hiç anlatmadım, yazmaya da niyetim yok. Ayrıca ruhumda bedenimde bu konuda haddinden fazla yorgun...

Bunda sonra tek önemli şey babanın kızına - kızında babasına kavuşmuş olması...

6 Şubatta akşam üstü yola çıktım. Bir nevi neyle karşılaşacağımı nasıl karşılanacağımı bilmeden. Bir kış günü parmaklarım telefon tuşlarında içimden gelenleri yaza yaza bir başıma düştüm yollara... Yol müziklerim olmazsa olmazdı...


Yolda giderken akşam saat yedi gibi "Kimsesizlik Ülkesinin Başkenti Yalnızlık Şehri" başlıklı yazımı yazdım. 

Sonrasında yol müziklerimle yola devam...

"Yol bi yere gitmez o bir durma biçimidir. " demişti şair...
8.5.2018 - KaramsarKorkuluk

Paylaş

Hep kelime cambazı dediler benim için, kimse fark edemedi kelimelere tutunup nasıl cambazlık ettiğimi yaşamak için!

Benzer Yazılar

SONRAKİ YAZI
« SONRAKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI »