Mutluluk Oyunu

Temmuz 05, 2010

Ben bu mutluluk oyununu 
beceremedim anne
hani hep derdin ya 
"kafana takma hiç bir şeyi
kendini sakın üzme" diye
olmadı işte yapamadım anne
her şeyi kafama taktım
ve sonunda hep kendimi üzdüm. . .

Benim bir kızım var anne
sadece bir kez sarılıp kokladığım
onda da öpmeye kıyamadığım
ve bir daha yüzünü bile göremediğim

Benim bir kızım var anne
saçları lüle lüle
gözleri boncuk boncuk
yanakları tombiş tombiş
şimdi nasıldır, nerededir 

ne yapar bilmiyorum
fakat hayalimde böyle işte
hayalimde böyle be anne kime ne...


Benim bir de babam var anne
şefkatini bir gün bile hissetmediğim
sevgisini bir gün bile görmediğim
örnek alamadığım bir babam var

...ve benim bir babam var anne
kocaman yürekli, şefkatli
evladına düşkün
sevgi dolu gözleriyle bana bakan
rüyalarımda hep kucak açan

"canım oğlum" deyip sarılan
yaralarıma merhem olan

Biliyorum...


Aslında böyle değil hiç bir şey
fakat hayalimde böyle işte
hayalimde böyle be anne kime ne...

Ben bu mutluluk oyununu 

beceremedim anne
hani hep derdin ya
kafana takma hiç bir şeyi
kendini sakın üzme diye
olmadı işte yapamadım

yaşadıkça boğulup kaldım 
sahte insanların içinde
herkese ama herkese

sevgi dolu yüreğimi açtım da
oda dert oldu kaldı içimde 


Ben bu mutluluk oyununu 

beceremedim anne  
benim sonuna dek inandığım 

bir hayalim, bir umudum vardı...

Kutu gibi bir evde 

bir kadın, bir adam ve bir çocuk
yaşayacaklardı sıcacık evlerinde 

ömür boyu mutlu mesut
oda olmadı, kursağımda kaldı

bir gün bir anda yıkıldı
inancım yok oldu

umudum tükendi
ve sona geldim işte

ben sona geldim anne
ben sana geldim anne...

Bu dünyadan ve tüm insanlardan 

tiksinecek kadar çok şey yaşamışım yıllar yılı
artık bu hayatı yaşamasam da olur
hem aklı başında hangi insan ister ki
tiksindiği bir dünyada yaşamak?


İşin özü şu annem artık dayanamıyorum
dayanamıyorum ve ben gidiyorum...

Ben bu mutluluk oyununu 

beceremedim anne
yalanı hiç sevmedim 

ve hiç yalan söylemedim ama
sonunda yalancının mumuna döndü hayatım
ve çok erken söndü ömrüm
çok erken söndü ömrüm anne...

Artık dayanamıyorum
dayanamıyorum ve ben gidiyorum 

sakın ağlama ardımdan
sakın kimse bilmesin öldüğümü
ve kimsede bilmesin nereye gömüldüğümü
olmaz ama olur da soran olursa
"çok uzaklara gitti" de benim için
"çok uzaklara gitti 
ve bir daha da dönmedi" de

Ben bu mutluluk oyununu 
beceremedim anne...

Ben bu mutluluk oyununu 
beceremedim anne
sen hakkını helal eyle...


5.7.2010 / 
 KaramsarKorkuluk

Paylaş

Hep kelime cambazı dediler benim için, kimse fark edemedi kelimelere tutunup nasıl cambazlık ettiğimi yaşamak için!

Benzer Yazılar

SONRAKİ YAZI
« SONRAKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI
ÖNCEKİ YAZI »